Umowa zlecenie

autor: adwokat Wojciech Rudzki

Ostatnia aktualizacja w dniu 7 stycznia 2026 roku

Umowa zlecenie to umowa, na podstawie której zleceniobiorca zobowiązuje się do dokonania czynności prawnej dla dającego zlecenie. Zakres umowy wynikający z przepisów Kodeksu cywilnego znacznie odbiega od powszechnego rozumienia umowy zlecenie (która jest powszechnie traktowana jako umowa zbliżona do umowy o pracę). Powszechnemu rozumieniu umowy zlecenie odpowiada umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o umowie zlecenie. Po przeczytaniu tego artykułu, poznasz odpowiedzi między innymi na następujące pytania:

• czym jest umowa zlecenie
• co to znaczy, że umowa zlecenie jest umową określonego rezultatu
• czym jest umowa o świadczenie usług
• czym umowa zlecenie różni się od umowy o dzieło i umowy o pracę
• kiedy można wypowiedzieć umowę zlecenie
• czy zleceniobiorca powinien mieć opłacone ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie chorobowe

Umowa zlecenia – informacje podstawowe

Czym jest umowa zlecenia?

Umowa zlecenia jest umową cywilnoprawną, którą regulują przepisy art. 734-751 Kodeksu cywilnego. W ramach tej umowy biorący zlecenie zobowiązuje się dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Przykładem dokonania określonej czynności prawnej może być zlecenie adwokatowi prowadzenia sprawy przed sądem.

Taki zakres (przedmiot) umowy zlecenia wynikający z art. 734 Kodeksu cywilnego różni się od powszechnego rozumienia umowy zlecenia. W życiu codziennym przez umowę zlecenie rozumie się raczej umowę o świadczenie usług (a tak naprawdę umowę zbliżoną do umowy o pracę). Przepisy kodeksu cywilnego przewidują, że do tej umowy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. W związku z tym, warto zdawać sobie sprawę, że “umowa zlecenie” oraz “umowa o świadczenie usług” są formalnie różnymi umowami, a różnią się przede wszystkim przedmiotem umowy.

W jakiej formie powinna być zawarta umowa zlecenie?

Umowę zlecenie można zawrzeć w dowolnej formie. Może to być zatem zarówno forma pisemna, forma dokumentowa (np. email, skan umowy przesłany emailem, sms, wiadomość na komunikatorze internetowym), forma pisemna z podpisem notarialnie poświadczonym, forma aktu notarialnego. Możliwe jest także zawarcie umowy zlecenie w sposób ustny albo w sposób dorozumiany. 

Dowolność w wyborze formy zawarcia umowy zlecenie nie jest jednak całkowita. W przypadku, w którym z zawarciem umowy łączy się udzielenie pełnomocnictwa, dla którego udzielenia wymagana jest forma szczególna, to umowa zlecenia powinna być zawarta w tej szczególnej formie. Kwestia ta została już przez nas omówiona w dalszej części tego artykułu (odnośnie zastępstwa bezpośredniego w ramach umowy zlecenie).

Kto może być stroną umowy zlecenie?

Stronami umowy zlecenia może być każdy podmiot prawa cywilnego bez względu na to czy prowadzi działalności gospodarczej czy też nie. Stąd też, strony umowy zasadniczo nie muszą spełniać żadnych wymagań formalnych.

Wymóg określonych kwalifikacji podmiotowych, w szczególności przyjmującego zlecenie, może jednak wynikać z charakteru zlecenia (np. do stronami umowy zlecenia, polegającego na wykonywaniu zastępstwa procesowego powinien być adwokat bądź radca prawny).

Czy zleceniobiorca może odmówić przyjęcia zlecenia?

Umowa zlecenia jest umową, w związku z tym do jej zawarcia dochodzi w momencie, w którym dwie strony (zleceniodawca oraz zleceniobiorca) wyrażą zgodę na jej zawarcie (np. poprzez podpisanie umowy albo potwierdzenie woli jej zawarcia poprzez email).

Ze względu na szczególny charakter umowy zlecenia, art. 736 Kodeksu cywilnego przewiduje, że odmowa zawarcia umowy zlecenie przez przyjmującego zlecenie zajmującego się zawodowo załatwieniem czynności dla innych osób (co dotyczy na przykład adwokata albo pośrednika nieruchomości) powinna zostać dokonana niezwłocznie, a przyjmujący zlecenie powinien o tym zawiadomić niezwłocznie dającego zlecenie. Taki sam wymóg istnieje wobec osoby, która wcześniej zgodziła się wykonywać czynności danego rodzaju dla zleceniodawcy (co może dotyczyć na przykład członka rodziny pomagającego załatwiać sprawy na terenie kraju dla innego członka rodziny zamieszkałego poza granicami kraju).

Czym różni się umowa zlecenia od innych umów?

Czym różni się umowa zlecenie od umowy o świadczenie usług?

Podczas gdy umowa zlecenie dotyczy dokonania określonej czynności prawnej, umowa o świadczenie usług dotyczy wykonywania czynności faktycznych takich (na przykład realizowanie usług marketingowych). Umowa zlecenie dotyczy dokonania określonej czynności prawnej – na przykład reprezentacji klienta przez adwokata w sądzie.

W dalszej części tego artykułu posłużymy się pewnym uproszczeniem – przyjmijmy, że pod nazwą umowa zlecenie kryją się obie te umowy, czyli umowa zlecenie i umowa o świadczenie usług (jeśli pojawią się jakieś różnice, zostaną one zaznaczone).

Czym różni się umowa zlecenie od umowa o pracę?

Umowa zlecenia jest bardzo często wykorzystywana jako forma “zatrudnienia”, jako pewnego rodzaju zamiennik (substytut) umowy o pracę. Wiąże się to z niższymi kosztami zatrudnienia dla pracodawcy, ale przede wszystkim z większą swobodą w zawieraniu i rozwiązywaniu umowy (zleceniobiorca oraz zleceniodawca nie podlegają przepisom Kodeksu pracy w zakresie dotyczącym umowy zlecenie).

Teoretycznie, umowa zlecenie różni się od umowy o pracę przede wszystkim tym, że biorący zlecenie przy realizowaniu przedmiotu umowy (rzadko kiedy dotyczy to dokonywania określonych czynności prawnych, a w zdecydowanej większości przypadków wykonywania innych czynności) samodzielnie organizuje swoje działania niezbędne do wykonania zlecenia. W przeciwieństwie do umowy o pracę, zleceniodawca nie powinien określać sposobu, czasu i miejsca wykonywania zlecenia przez zleceniobiorcę, a zleceniobiorca nie powinien znajdować się w stopniu zależności służbowej wobec zleceniodawcy (zakres wydawania poleceń oraz zakres kontroli w toku realizowania umowy zlecenie powinien być ograniczony).

Znaczna część umów zlecenia nosi cechy umowy o pracę. Musisz pamiętać o tym, że to nie nazwa umowy decyduje o tym, czy dana umowa jest umową zlecenie, czy umową o pracę. Decyduje o tym przede wszystkim rzeczywista treść umowy, która uwidacznia się poprzez rzeczywisty sposób wykonywania umowy o pracę. W aktualnym stanie prawnym możliwe jest uznanie przez sąd w toku postępowania sądowego, że dana umowa nie stanowi umowy zlecenia, tylko umowę o pracę.

Czym różni się umowa zlecenie od umowy o dzieło?

Umowa zlecenie jest w pewien sposób podobna do umowy o dzieło. W przeciwieństwie do umowy zlecenie, umowa o dzieło koncentruje się na osiągnięciu określonego celu umowy bez względu to kto i w jaki sposób osiągnie cel (czyli zrealizuje dzieło).

Z tego powodu, umowa o dzieło jest określana jako umowa rezultatu, podczas gdy umowa zlecenie jest określana jako umowa należytej staranności. Umowa o dzieło powinna prowadzić do wykonania dzieła, podczas gdy umowa zlecenie to zobowiązanie do starannego wykonywania obowiązków określonych tą umową (a staranne wykonywanie tych obowiązków nie zawsze musi oznaczać osiągnięcie zakładanego celu).

Co więcej, efektem umowy o dzieło jest jak sama nazwa wskazuje ustalone w umowie dzieło, podczas gdy umowa zlecenia co do zasady określa działania jakie mają zostać podjęte, natomiast efekt tych dział to drugorzędna sprawa.

Umowa o dzieło podobnie jak umowa zlecenie jest traktowana jako zamiennik (alternatywa) do umowy o pracę. W związku z tym, do umowy o dzieło możesz odnieść uwagi co do podobieństwa tych umów, które omówiliśmy już powyżej.

Umowa zlecenie – zastępstwo pośrednie i bezpośrednie

Umowa zlecenie występuje w dwóch formach:

1. zastępstwa bezpośredniego
2. zastępstwa pośredniego

Zastępstwo bezpośrednie polega na tym, że przyjmujący zlecenie, dokonując czynności prawnej w ramach umowy zlecenia dokonuje jej “jako zleceniodawca”. Przykładowo, jeżeli przyjmujący zlecenie dokona zakupu np. samochodu w imieniu zleceniodawcy (jako jego zastępca bezpośredni), samochód od razu staje się własnością zleceniodawcy, ponieważ czynność tą dokonał sam zleceniodawca niejako “rękami zleceniobiorcy”. 

Zastępstwo pośrednie oznacza, że zleceniobiorca dokonuje czynności prawnej w swoim imieniu i na swoją rzecz, ale na koszt zleceniodawcy. Odnoszą podany powyżej przykład do zastępstwa pośredniego – zleceniobiorca zakupi samochód na swoją własność, ale celem późniejszego przeniesienia własności tego samochodu na zleceniodawcę.

Z art. 734 § 2 Kodeksu cywilnego wynika domniemanie, że z umowy zlecenie wynika zastępstwo bezpośrednie. Należy jednak pamiętać, że jeżeli do dokonania czynności prawnej jest wymagana szczególna forma czynności prawnej (np. forma pisemna z podpisem notarialnie poświadczonym dla sprzedaży udziałów w spółce z o.o. albo forma aktu notarialnego w przypadku umowy kupna sprzedaży nieruchomości) konieczne będzie albo zawarcie umowy zlecenie w takiej formie (z art. 734 § 2 Kodeksu cywilnego wynika, że umowa zlecenie obejmuje pełnomocnictwo do dokonania czynności prawnej) albo udzielenie dodatkowego pełnomocnictwa w odpowiedniej formie.

Co powinna zawierać umowa zlecenie?

Umowa zlecenie powinna zawierać przede wszystkim:

1. określenie stron umowy (imiona i nazwiska / nazwy spółek, dane identyfikacyjne PESEL/NIP/KRS, dane adresowe)
2. określenie przedmiotu umowy zlecenie (dokładne wskazanie czynności prawnej której przyjmujący zlecenie ma dokonać)
3. określenie wynagrodzenia zleceniobiorcy (w tym jego wysokość, sposobu wyliczenia, terminu zapłaty, sposobu zapłaty – przelew/gotówka)
4. termin rozpoczęcia i zakończenia zlecenia (jeżeli są możliwe do określenia)
5. podpisy obu stron umowy (jeśli umowa została zawarta w formie pisemnej)

W zależności od przedmiotu umowy zlecenia, umowa zlecenie może zawierać dodatkowe postanowienia:

• szczegółowe zasady rozliczeń dotyczących wynagrodzenia (np. rozłożenie wynagrodzenia na raty, określenie wynagrodzenia za sukces)
• szczegółowe zasady rozliczeń dotyczących zwrotu kosztów związanych z realizowaniem umowy (np. zasady ponoszenia opłat sądowych, opłat skarbowych, taksy notarialnej, wyjazdów związanych z realizowaniem umowy zlecenia)
• szczegółowe określenie zasad wypowiedzenia umowy (inne niż wynikające z przepisów kodeksu cywilnego, które omówimy w dalszej części tego artykułu)
• wytyczne dotyczące sposobu wykonywania zlecenia (np. zobowiązanie do wykonywania czynności osobiście albo przez wskazane z góry osoby)
• zasady ponoszenia odpowiedzialności odszkodowawczej przez zleceniodawcę oraz zleceniobiorcę (np. ograniczenie albo rozszerzenie odpowiedzialności zleceniobiorcy, wprowadzenie kar umownych)

Prawa i obowiązki zleceniobiorcy (przyjmującego zlecenie)

Jakie obowiązki ma zleceniobiorca w ramach umowy zlecenie?

Obowiązek starannego działania w ramach umowy zlecenie

Zleceniobiorca (przyjmujący zlecenie) powinien przede wszystkim dokonać przewidzianej w umowie zlecenia czynności prawnej. Zleceniobiorca jest zobowiązany do starannego wykonywania obowiązków określonych treścią umowy oraz przepisami Kodeksu cywilnego. Zleceniobiorca zobowiązuje się do zachowania należytej staranności, czyli staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (art. 355 §1 1 Kodeksu cywilnego).

W przypadku zleceniobiorcy prowadzącego działalnością gospodarczą, stopień jego staranności określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności (art. 355 §2 Kodeksu cywilnego), co oznacza, że oczekiwana jest wyższa staranność.

Obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej zleceniodawcy

Jeśli zleceniobiorca nie wywiąże się z obowiązku starannego działania (nie wykona umowy zlecenie w ogóle albo wykona ją nienależycie), może zostać zobowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej zleceniodawcy swoim działaniem lub zaniechaniem. Z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zlecenia zleceniobiorca będzie ponosił odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych (art. 487 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 471 Kodeksu cywilnego).

Obowiązek informowania zleceniodawcy

Z art. 740 Kodeksu cywilnego, wynika dla zleceniobiorcy obowiązek bieżącego informowania zleceniodawcy o przebiegu wykonywania zlecenia. Po wykonaniu zlecenia, zleceniobiorca jest zobowiązany do złożenia dającemu zlecenie sprawozdania z jego wykonania. Ponadto zleceniobiorca, zobowiązany jest wydać zleceniodawcy wszystko, co przy wykonywaniu zlecenia uzyskał dla niego.

Obowiązek uwzględnienia wskazań zleceniodawcy co do sposobu wykonania zlecenia

Podstawą umowy zlecenia jest zaufanie zleceniodawcy do zleceniobiorcy. Dlatego zleceniodawca pozostawia mu swobodę w wyborze sposobu wykonania zleconej czynności. Zleceniodawca może jednak wskazać zleceniobiorcy sposób wykonania zlecenia, do których zleceniobiorca powinien się zastosować.

Zleceniobiorca zasadniczo jest zobowiązany do uwzględnienia wskazań zleceniodawcy. Zgodnie z art. 737 Kodeksu cywilnego, Zleceniobiorca może jednak bez uzyskania wcześniejszej zgody dającego zlecenie odstąpić od wskazanego przez niego sposobu wykonania zlecenia. Jest to możliwe, jeżeli nie ma możności uzyskania takiej zgody, a zachodzi uzasadniony powód do przypuszczenia, że dający zlecenie zgodziłby się na zmianę, gdyby wiedział o istniejącym stanie rzeczy.

Musisz pamiętać, że w przypadku umowy zlecenia zasadą jest uwzględnienie wskazać zleceniodawcy co do sposobu wykonania umowy. Odstępstwo od tych wskazań jest możliwe tylko we wskazanym powyżej przypadku.

Jakie prawa ma zleceniobiorca w ramach umowy zlecenie?

Prawo do powierzenia zlecenia osobie trzeciej

Zasadniczo zleceniobiorca powinien wykonywać zleconą mu czynności osobiście. Zgodnie z art. 738 § 1 Kodeksu cywilnego, zleceniobiorca może powierzyć wykonanie zlecenia osobie trzeciej, gdy:

• wynika to z umowy
• wynika to ze zwyczaju
• zleceniobiorca jest do tego zmuszony szczególnymi okolicznościami (np. chorobą uniemożliwiającą działanie)

W przypadku powierzenia wykonania zlecenia osobie trzeciej, zleceniobiorca jest zobowiązany do niezwłocznego zawiadomienia o tym zleceniodawcy (zawiadomienie powinno wskazywać osobę, której powierzono wykonanie zlecenia oraz jego miejsce zamieszkania).

W przypadku powierzenia wykonania zlecenia innej osobie, zleceniobiorca jest

• jeżeli powierzenie zlecenia innej osobie było dopuszczalne oraz zleceniodawca został zawiadomiony o zastępcy – zleceniobiorca odpowiada jedynie za brak należytej staranności w wyborze zastępcy (np. powierzenie zlecenia osobie nie mającej kwalifikacji)
• jeżeli powierzenie zlecenia innej osobie było dopuszczalne, ale zleceniodawca nie został zawiadomiony o zastępcy – zleceniobiorca odpowiada za szkodę poniesioną przez zleceniodawcę na zasadach ogólnych
• jeżeli powierzenie zlecenia innej osobie nie było dopuszczalne (nie wynikało z umowy, zwyczaju albo szczególnych okoliczności) – zleceniobiorca odpowiada za szkodę poniesioną przez zleceniodawcę na zasadach ogólnych

Jeżeli zleceniobiorca oraz jego zastępca ponoszą odpowiedzialność za szkodę poniesioną przez zleceniodawcę, to ich odpowiedzialność ma charakter solidarny (art. 738 § 2 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że zleceniodawca może żądać naprawienia szkody w całości lub w części od każdej z osób odpowiedzialnych za naprawienie szkody wedle swojego wyboru.

Prawa i obowiązki dającego zlecenie

Umowa zlecenie nakłada na zleceniodawcę szereg obowiązków. Do najważniejszych z nich należą:

1. zapłata umówionego wynagrodzenia (jeśli umowa zlecenie jest odpłatna)
2. obowiązek pokrycia wydatków zleceniobiorcy związanych z należytym wykonaniem zlecenia, a także zwolnienia go z zaciągniętych w tym celu zobowiązań. Może to nastąpić przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej, a także przez przejęcie długu (art. 742 i 743Kodeksu cywilnego). 

Prawo zleceniobiorcy do otrzymania wynagrodzenia

Z art. 735 § 1 Kodeksu cywilnego wynika zasada odpłatności umowy zlecenia. Strony w umowie zlecenie mogą jednak postanowić inaczej i określić, że zleceniobiorca nie otrzyma wynagrodzenia za wykonanie zlecenia.

W przypadku odpłatnego zlecenia, wynagrodzenie należy się przyjmującemu zlecenie po wykonaniu zlecenia, chyba że co innego wynika z umowy lub szczególnych przepisów (art. 744 Kodeksu cywilnego).

Należne wynagrodzenie ustala się na podstawie art. 735 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z nim, jeśli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się ile będzie wynosić wynagrodzenie, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że część zleceń podlegać będzie szczególnym przepisom ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę o czym niżej. 

Pojęcie obowiązującej taryfy odnosi się do taryf ustalanych przez strony lub zleceniobiorcę trudniącym się zawodowo wykonywaniem określonych czynności dla innych. Wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy ustalane jest indywidualnie. Bierze się przy tym pod uwagę każdy konkretny przypadek dokonania czynności wynikającej z umowy zlecenia. Należy więc uwzględnić nakład pracy zleceniobiorcy.

Wynagrodzenia należy się zleceniobiorcy również wtedy, gdy nie wykonał zlecenia, jeżeli niewykonanie zlecenia nastąpiło bez jego winy. Powinien on też wykazać, że dołożył wszelkich starań dla wykonania umowy.

Zleceniodawca i zleceniobiorcą mogą w umowie określić inne zasady zapłaty wynagrodzenia. Mogą na przykład postanowić, że wynagrodzenie będzie płatne w ratach, w częściach, czy też w określonych odstępach czasu.

Minimalne wynagrodzenie za pracę w przypadku umowę zlecenie

Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, nakłada obowiązek, aby w przypadku umów, zlecenia (art. 734 Kodeksu cywilnego) oraz o świadczenie usług (art. 750 Kodeksu cywilnego), wysokość wynagrodzenia została ustalona w umowie w taki sposób, aby wysokość wynagrodzenia za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług nie była niższa niż wysokość minimalna stawka godzinowa.

W dniu 7 stycznia 2026 roku minimalna stawka godzinowa wynosi 31,40 złotych brutto za godzinę pracy. Umowy cywilnoprawne zostały objęte przepisami dotyczącymi minimalnego wynagrodzenia przede wszystkim dlatego, żeby pracodawcy, poprzez zawieranie tego typu umów, nie omijali przepisów właściwych dla umowy o pracę.

Przepisy w zakresie wysokości minimalnego wynagrodzenia dotyczą umów, w których zleceniobiorcą jest:

1. osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą zarejestrowaną w Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie niebędącym państwem członkowskim UE lub państwem EOG, niezatrudniająca pracowników lub niezawierająca umów ze zleceniobiorcami albo
2. osoba fizyczna niewykonująca działalności gospodarczej

Natomiast zleceniodawcą jest przedsiębiorca lub inna jednostka organizacyjna, a umowa zawierana jest w ramach prowadzonej przez te podmioty działalności gospodarczej.

W przypadku gdy ustalone w umowie wynagrodzenie nie odpowiada wysokości minimalnego wynagrodzenia, przyjmującemu zlecenie lub świadczącemu usługi przysługuje minimalna stawka godzinowa.

Co więcej, wysokość minimalnego wynagrodzenia jest niepodzielna, tzn. jeśli na podstawie umowy zlecenia zlecenie wykonywane jest przez kilka osób, każdej z tych osób z osobna należy się pełne wynagrodzenie minimalne.

Ponadto przyjmujący zlecenie lub świadczący usługi nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej albo przenieść prawa do tego wynagrodzenia na inną osobę.

Przepisy ustawy ustanawiają również wymóg, aby wypłata wysokości minimalnego wynagrodzenia dokonywana była w formie pieniężnej, oznacza to, że niedopuszczalna jest wypłata w innych przedmiotach niż pieniądz, chociażby ich wartość była równa kwocie minimalnego wynagrodzenia.

Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę reguluje również obowiązek ewidencji liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług. Sposób potwierdzania liczby godzin wykonywania zlecenia powinien zostać określony w umowie.

Jeżeli w umowie nie określono sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług, przyjmujący zlecenie lub świadczący usługi przedkłada w formie pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej informację o liczbie godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług, w terminie poprzedzającym termin wypłaty wynagrodzenia. 

Jeżeli kilka osób przyjmuje zlecenie lub zobowiązuje się świadczyć usługi wspólnie, potwierdzanie liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług następuje odrębnie w stosunku do każdej z tych osób.

Przedsiębiorca albo inna jednostka organizacyjna, na rzecz której jest wykonywane zlecenie lub są świadczone usługi, przechowuje dokumenty określające sposób potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług oraz dokumenty potwierdzające liczbę godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług przez okres 3 lat od dnia, w którym wynagrodzenie stało się wymagalne.

Wypowiedzenie umowy zlecenia

Zleceniodawca i zleceniobiorca mogą wypowiedzieć umowę zlecenie w każdym przypadku niezależnie od okresu, na który została zawarta umowa. Przepis art. 746 § 3 Kodeksu cywilnego przewiduje dodatkowo zakaz zrzekania się z góry uprawnienia do wypowiedzenia zlecenia z ważnych powodów.

Wypowiedzieć umowę zlecenie można w dowolnej formie. Jeżelii umowa zlecenie została zawarta w formie pisemnej albo w innej formie szczególnej (na przykład w formie aktu notarialnego) , to wypowiedzenie umowy zlecenia powinno być stwierdzone pismem (art. 77 § 2 i 3 Kodeksu cywilnego).

Wypowiedzenie zostaje złożone, jeżeli dotarło do drugiej strony w taki sposób, że mogła ona zapoznać się z jego treścią (art. 61 Kodeksu cywilnego).

Przepisy Kodeksu cywilnego nie wskazują żadnych terminów wypowiedzenia, w konsekwencji czego może być ono dokonane ze skutkiem natychmiastowym. Strona wypowiadająca umowę zlecenia może jednak wskazać w wypowiedzeniu termin ustania umowy. Możliwe jest również określenie w treści umowy zlecenie wiążących strony terminów wypowiedzenia.

Dla złożenia wypowiedzenia nie jest wymagane określenie przyczyny wypowiedzenia. Jednak w przypadku odpłatnego zlecenia brak ważnego powodu wypowiedzenia powoduje odpowiedzialność odszkodowawczą strony wypowiadającej umowę zlecenia.

Jeśli umowę zlecenie wypowiada zleceniodawca musi on zwrócić zleceniobiorcy wydatki poczynione w celu należytego wykonania zlecenia. W przypadku odpłatnego zlecenia, zleceniodawca obowiązany jest uiścić zleceniobiorcy część wynagrodzenia odpowiadającą jego dotychczasowym czynnościom. Jeżeli wypowiedzenie nastąpiło bez ważnego powodu, zleceniodawca powinien naprawić zleceniobiorcy szkodę poniesioną z tego tytułu.

Jeśli natomiast umowę zlecenia wypowiada zleceniobiorca bez ważnego powodu, to odpowiada on za szkodę jaką poniósł zleceniodawca z tego tytułu. Ważne powody, o których mowa mogą mieć charakter obiektywny (np. zmiana prawa polegająca na zakazaniu czynności prawnej), jak i subiektywny (np. choroba zleceniobiorcy uniemożliwiająca dalsze wykonywanie zlecenia, jego trudna sytuacja rodzinna, nieudzielenie wiadomości potrzebnych do wykonania zlecenia itp.). Strony umowy zlecenia mogą również w umowie postanowić jakie okoliczności będą uznane za ważne powody.

Wygaśnięcie umowy zlecenia

Oprócz wypowiedzenia umowa zlecenie ustaje w przypadku wykonania umowy.

Ponadto zlecenie wygasa wskutek śmierci zleceniobiorcy albo wskutek utraty przez niego pełnej zdolności do czynności prawnych (zdolności do nabywania praw i zaciągania zobowiązań). Nie wygasa ono jednak z wyżej wskazanych powodów, gdy tak postanowiono w umowie.

Z reguły śmierć zleceniodawcy albo utrata przez niego zdolności do prawnych nie skutkuje wygaśnięciem zlecenia, ponieważ z chwilą śmierci zleceniodawcy w stosunek zlecenia wstępują jego spadkobiercy. Natomiast osobę nie posiadającą zdolności do czynności prawnych reprezentuje jej przedstawiciel ustawowy. Zarówno spadkobiercy, jak i przedstawiciel ustawowy zleceniodawcy mogą wypowiedzieć umowę zlecenie.

Strony umowy zlecenia mogą postanowić, że umowa zlecenie wygaśnie w przypadku śmierci zleceniodawcy lub utraty przez niego zdolności do czynności prawnych. Jeśli w takim wypadku, z przerwania czynności mogłaby wyniknąć szkoda dla zleceniodawcy, zleceniobiorca powinien nadal prowadzić te czynności, dopóki spadkobierca albo przedstawiciel ustawowy zleceniodawcy nie będzie mógł zarządzić inaczej (art. 747 Kodeksu cywilnego).

Przedawnienie roszczeń z umowy zlecenia

Przepis art. 751 Kodeksu cywilnego przewiduje dwuletni termin przedawnienia roszczeń:

• o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale lub w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju, a także roszczeń z tytułu zaliczek udzielonych tym osobom
• z tytułu utrzymania, pielęgnowania, wychowania lub nauki, jeżeli przysługują osobom trudniącym się zawodowo takimi czynnościami albo osobom utrzymującym zakłady na ten cel przeznaczone

Wszelkie inne roszczenia przedawniają się na zasadach ogólnych – z upływem 6-letniego lub 3-letniego okresu przedawnienia (art. 117 i następne Kodeksu cywilnego).