Wznowienie postępowania administracyjnego

Wznowienie postępowania administracyjnego to nadzwyczajny tryb postępowania uregulowany w Kodeksie postępowania administracyjnego, który pozwala ponownie rozpoznać sprawę administracyjną zakończoną decyzją ostateczną. Po przeczytaniu tego artykułu poznasz odpowiedzi między innymi na następujące pytania:

  • czym jest wznowienie postępowania administracyjnego?

  • kiedy można wznowić postępowanie administracyjne?

  • w jakim terminie należy złożyć wniosek o wznowienie postępowania?

  • jakie decyzje może wydać organ po wznowieniu postępowania?

Wznowienie postępowania administracyjnego - analiza decyzji ostatecznej w kancelarii adwokackiej

Wznowienie postępowania administracyjnego w pigułce

Jeżeli chcesz poznać tylko najważniejsze informacje na temat wznowienia postępowania administracyjnego, musisz wiedzieć o tym, że:

  • wznowienie postępowania administracyjnego dotyczy wyłącznie spraw zakończonych decyzją ostateczną

  • Kodeks postępowania administracyjnego wymienia osiem podstaw wznowienia w art. 145 § 1 oraz trzy dodatkowe podstawy w art. 145a, 145aa i 145b

  • nie wystarczy stwierdzenie, że decyzja była błędna - błędna wykładnia przepisu podlega kontroli instancyjnej i nie stanowi podstawy wznowienia

  • wniosek o wznowienie składa się w terminie miesiąca do organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji, dołączając dowody potwierdzające podstawę wznowienia

  • wznowienie postępowania dzieli się na dwa etapy - wstępny (postanowienie o wznowieniu) oraz rozpoznawczy (ponowne rozpatrzenie sprawy administracyjnej)

  • po wznowieniu organ może odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej albo uchylić ją i wydać nową decyzję

  • od decyzji wydanej po wznowieniu postępowania przysługuje odwołanie, a następnie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego

Czym jest wznowienie postępowania administracyjnego?

Wznowienie postępowania administracyjnego pozwala na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. Od decyzji wydanej po wznowieniu postępowania przysługuje odwołanie, a następnie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wznowienie postępowania jest jednym z nadzwyczajnych środków zaskarżenia ostatecznych decyzji administracyjnych (innym środkiem jest stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej).

W przeciwieństwie do zwykłej procedury zaskarżenia decyzji administracyjnych (wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej), dotyczy ona decyzji ostatecznych. Decyzje ostateczne to decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Wady stanowiące podstawę wznowienia postępowania administracyjnego powinny być rozpatrywane przez organy administracji z urzędu w trakcie zwykłego postępowania administracyjnego, w tym także postępowania prowadzonego na skutek wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej.

Co istotne, przepisy o wznowieniu postępowania stosuje się odpowiednio także do spraw zakończonych ostatecznym postanowieniem, na które służy zażalenie (art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wznowienie jest więc możliwe nie tylko w sprawie administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, lecz także zakończonej ostatecznym postanowieniem.

Fałszywe dowody i wydanie decyzji w wyniku przestępstwa jako podstawy wznowienia postępowania administracyjnego

Kiedy można wznowić postępowanie administracyjne?

Wznowienie postępowania administracyjnego jest możliwe tylko w przypadkach określonych wprost w przepisach prawa. Kodeks postępowania administracyjnego określa te przypadki w czterech przepisach - art. 145, art. 145a, art. 145aa oraz art. 145b.

Art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie administracyjne, jeżeli:

  1. dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe

  2. decyzja wydana została w wyniku przestępstwa

  3. decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu

  4. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu

  5. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję

  6. decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu

  7. zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji

  8. decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione

Przepisy art. 145a, art. 145aa oraz art. 145b Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują dodatkowo możliwość wznowienia postępowania administracyjnego w trzech kolejnych przypadkach:

  1. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja (art. 145a)

  2. gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanej decyzji (art. 145aa)

  3. gdy zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania, jeżeli naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną (art. 145b)

Oparcie decyzji na fałszywych dowodach

Wznowienie postępowania administracyjnego jest możliwe, gdy w materiale dowodowym zebranym przez organ administracji znalazł się fałszywy dowód, na którym oparto ustalenia faktyczne w sprawie administracyjnej.

Fałszywość dowodu może dotyczyć każdego dowodu, na którego podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne - bez znaczenia pozostaje rodzaj dowodu. Sfałszowanie dowodu może polegać na przykład na podrobieniu dokumentu albo złożeniu fałszywych zeznań.

Sfałszowanie dowodu powinno być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego odpowiedniego organu. Wymóg ten nie musi być jednak spełniony, jeżeli:

  • popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne w celu uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego (art. 145 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego)

  • postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa (art. 145 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Wydanie decyzji w wyniku przestępstwa

Postępowanie wznawia się, gdy decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. Przestępstwem na gruncie prawa karnego jest zbrodnia i występek. Zbrodnia to czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 3 lata albo karą surowszą. Natomiast występek to czyn zabroniony zagrożony karą grzywny powyżej 30 stawek dziennych albo powyżej 5.000 zł, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc.

Popełnienie przestępstwa jest przyczyną wznowienia postępowania administracyjnego, gdy zachodzi związek przyczynowy między popełnieniem przestępstwa oraz samym wydaniem decyzji.

Popełnienie przestępstwa powinno być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Chodzi w szczególności o przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, działalności instytucji państwowych lub wiarygodności dokumentów (np. fałszywe zeznania, przekupstwo, poświadczenie nieprawdy).

Wydanie decyzji przez pracownika organu administracji podlegającego wyłączeniu

Wydanie decyzji przez pracownika lub organ administracji podlegający wyłączeniu

Kolejną przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego jest wydanie decyzji przez pracownika lub przez organ administracji podlegający wyłączeniu stosownie do art. 24, 25, 27 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przyczyny wyłączenia pracownika organu administracji

Zgodnie z art. 24 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:

  1. w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki

  2. swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia

  3. osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli

  4. w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3

  5. w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji

  6. z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne

  7. w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej

Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 24 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Ponadto bezpośredni przełożony wyłącza pracownika od udziału w postępowaniu także wtedy, gdy zostanie uprawdopodobnione istnienie innych okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do jego bezstronności (art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Przyczyny wyłączenia organu administracji

Z kolei organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych (art. 25 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego):

  1. jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3

  2. osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3

Zgodnie z art. 27 Kodeksu postępowania administracyjnego członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach, w których wyłączeniu podlega pracownik organu administracji. Wyłączeniu podlega także członek samorządowego kolegium odwoławczego, który brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym jako podstawa wznowienia

Niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym

Wznowienie postępowania administracyjnego jest możliwe również wtedy, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Wznowienie następuje wtedy tylko na żądanie strony (art. 147 zdanie 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Może jednak nastąpić także na skutek sprzeciwu prokuratora wniesionego za zgodą strony (art. 184 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Brak udziału strony w postępowaniu jest przyczyną wznowienia, gdy nie jest przez stronę zawiniony - stanowi konsekwencję uchybień organu bądź przeszkód o charakterze obiektywnym.

Uchybieniem organu administracji jest na przykład zaniechanie zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania lub o terminie poszczególnych czynności procesowych.

Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody

Kolejną przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego jest wyjście na jaw istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowych dowodów. Chodzi o nowe dowody istniejące już w dniu wydania decyzji, ale nieznane organowi - na przykład odnaleziony po latach dokument. Dowody powstałe później nie stanowią podstawy wznowienia.

Warunkiem wznowienia postępowania na tej podstawie jest:

  • istnienie tych okoliczności lub dowodów w dniu wydania decyzji administracyjnej

  • brak ich znajomości organowi administracji, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Brak uzyskania stanowiska innego organu

Jeśli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, to decyzję wydaje się dopiero po zajęciu stanowiska przez ten organ. Stanowisko może przybrać formę opinii, zgody albo inną formę (art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Art. 145 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że postępowanie administracyjne wznawia się, gdy decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.

Odmienne rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego

W toku postępowania administracyjnego może wystąpić zagadnienie wstępne - kwestia, która powinna zostać rozpoznana przez inny organ administracji lub sąd, a która stanowi podstawę wydania rozstrzygnięcia w danej sprawie. W takim przypadku organ administracji zasadniczo zawiesza postępowanie i wstrzymuje się z wydaniem decyzji do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Zagadnienie wstępne nie jest bowiem przedmiotem postępowania głównego - rozstrzyga je inny właściwy organ lub sąd.

W pewnych przypadkach organ administracji załatwia jednak sprawę bez zawieszenia postępowania, rozstrzygając zagadnienie wstępne we własnym zakresie - gdy:

  • zawieszenie postępowania mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego

  • poważną szkodę dla interesu społecznego

  • niepowetowaną szkodę dla strony

Jeśli zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji, zachodzi podstawa do wznowienia postępowania.

Wydanie decyzji w oparciu o decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało uchylone lub zmienione

Podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego zachodzi także wtedy, gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione (art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego

Art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego przesądza, że żądać wznowienia postępowania administracyjnego można również, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.

Wznowienie postępowania administracyjnego z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony (art. 147 zdanie 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 145a § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Wznowienia postępowania można żądać również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanej decyzji (art. 145aa § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Wznowienie postępowania administracyjnego z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony (art. 147 zdanie 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (art. 145aa § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Naruszenie zasady równego traktowania

Wznowienia postępowania administracyjnego można także żądać, gdy zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania zgodnie z Ustawą o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania.

Warunkiem jest, aby naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Konieczne jest wykazanie, że gdyby nie doszło do wspomnianego naruszenia, to decyzja w ogóle nie zostałaby wydana albo jej treść byłaby odmienna.

Wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny, o której mowa, następuje tylko na żądanie strony (art. 147 zdanie 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Skargę o wznowienie wnosi się w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu (art. 145b § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Okoliczności wyłączające uchylenie decyzji na skutek wznowienia postępowania

Upływ czasu

Art. 146 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przesądza, że uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 (fałszywe dowody, wydanie decyzji w wyniku przestępstwa) nie jest możliwe, jeśli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 10 lat.

Z kolei, jeśli chodzi o pozostałe przyczyny wznowienia postępowania administracyjnego, uchylenie decyzji nie jest możliwe, jeśli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło lat 5 (art. 146 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Termin pięcioletni dotyczy również wznowienia postępowania po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, po orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także w przypadku wydania orzeczenia sądu wydanego na podstawie przepisów o wdrożeniu przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania.

Konieczność wydania takiej samej decyzji

Nie uchyla się decyzji także w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Organ nie uchyli więc dotychczasowej decyzji, jeżeli nowa decyzja musiałaby być w istocie identyczna.

Przepis ten związany jest z zasadą szybkości postępowania. Można go zastosować zarówno wtedy, gdy upłynęły już terminy z art. 146 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i przed ich upływem.

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego składany do organu administracji publicznej

Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego

Wszczęcie postępowania

Zgodnie z art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowienie postępowania administracyjnego następuje:

  1. z urzędu

  2. na żądanie strony

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego jest wymagany w przypadku czterech podstaw do wznowienia postępowania:

  • niezawinionego braku uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym

  • wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego

  • wydania orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej mającego wpływ na treść wydanej decyzji

  • wydania orzeczenia sądu stwierdzającego naruszenie zasady równego traktowania

W pozostałych przypadkach postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się z urzędu.

Kodeks postępowania administracyjnego dopuszcza jednak wyjątki od tej zasady. Mianowicie organ administracji publicznej może ze względu na szczególnie ważny interes strony wszcząć z urzędu postępowanie także w sprawie, w której przepis prawa wymaga wniosku strony (art. 61 § 2 zdanie 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Termin do złożenia wniosku o wznowienie

Wniosek o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji (art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Podanie o wznowienie wnosi się w terminie miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Do wniosku warto dołączyć dowody potwierdzające istnienie podstawy wznowienia. Uchybienie terminu złożenia wniosku skutkuje odmową wznowienia postępowania.

Wyjątkiem jest sytuacja, w której przyczyną wznowienia postępowania był niezawiniony przez stronę brak uczestnictwa w postępowaniu. W takim wypadku termin do złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Postanowienie o wznowieniu postępowania

Postępowanie wznawia się w ten sposób, że organ właściwy wydaje postanowienie (art. 149 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wznowienie postępowania następuje więc w drodze postanowienia, a nie decyzji.

Postanowienie o wznowieniu stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wznowienie postępowania dzieli się zatem na dwa etapy - etap wstępny, w którym organ bada dopuszczalność wznowienia i wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania wznowieniowego, oraz etap rozpoznawczy, w którym przedmiotem postępowania jest zbadanie przyczyn wznowienia oraz ponowne rozstrzygnięcie istoty sprawy.

W przypadku odmowy wznowienia (odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego) również wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Organ właściwy do wznowienia postępowania administracyjnego

Organem właściwym do wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji - to on wydaje postanowienie o wznowieniu bądź odmowie wznowienia (art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Jeśli natomiast przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, to o wznowieniu rozstrzyga organ wyższego stopnia (art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Nie dotyczy to jednak przypadków, gdy decyzję w ostatniej instancji wydał minister, a w sprawach należących do zadań jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegium odwoławcze (art. 150 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, organ administracji wydaje decyzję (art. 151 Kodeksu postępowania administracyjnego), w której może:

  • odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej - gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia

  • uchylić dotychczasową decyzję - w takim przypadku organ wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy

Jeśli w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego nie można uchylić decyzji, ponieważ od dnia doręczenia lub ogłoszenia upłynęło lat 10 lub 5, albo w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 Kodeksu postępowania administracyjnego), organ administracji publicznej stwierdza wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazuje okoliczności, z powodu których nie było możliwe uchylenie tej decyzji (art. 151 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej

Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeśli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego (art. 152 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Wstrzymanie wykonania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Jednak gdy postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze, zażalenie nie przysługuje (art. 152 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Wznowienie postępowania administracyjnego a skarga do sądu administracyjnego

Rozstrzygnięcia wydawane w trybie wznowienia podlegają kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Od decyzji wydanej po wznowieniu postępowania - po wyczerpaniu toku instancji - przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a od wyroku tego sądu - skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Przed sądami administracyjnymi można kwestionować zarówno decyzję wydaną po wznowieniu postępowania, jak i postanowienie o odmowie wznowienia (po wcześniejszym wyczerpaniu zażalenia). Sądy administracyjne badają przy tym, czy organ prawidłowo ocenił istnienie podstaw wznowienia.

adwokat Wojciech Rudzki - Kraków

O autorze

adwokat Wojciech Rudzki

Okręgowa Izba Adwokacka w Krakowie · nr wpisu KRA/Adw/3310 · od 2016 r.

Prowadzę Kancelarię Adwokacką w Krakowie. Specjalizuję się w prawie cywilnym, spadkowym, gospodarczym i prawie spółek oraz w prawie nieruchomości. Reprezentuję klientów indywidualnych i przedsiębiorców - rzetelnie i konkretnie.