Zapis windykacyjny

Zapis windykacyjny to rozrządzenie testamentowe pozwalające przekazać konkretny składnik majątku wskazanej osobie. Umożliwia odejście od ogólnej zasady polskiego prawa spadkowego, jaką jest dziedziczenie spadku w ułamku (na przykład 1/2 albo 1/3 spadku). Dzięki zapisowi windykacyjnemu wskazana osoba nabywa rzecz lub prawo już z chwilą śmierci spadkodawcy - bez potrzeby dokonywania działu spadku. Z tego powodu zapis windykacyjny bywa porównywany do darowizny skutecznej z chwilą śmierci. Po przeczytaniu tego artykułu poznasz odpowiedzi między innymi na następujące pytania:

  • czym jest zapis windykacyjny?
  • czym różni się zapis zwykły od zapisu windykacyjnego?
  • czy zapis windykacyjny wymaga zachowania formy aktu notarialnego?
  • co można przekazać w zapisie windykacyjnym?
  • czy zapis windykacyjny wpływa na dokonanie działu spadku?
  • czy zapis windykacyjny wpływa na zachowek?
Zapis windykacyjny wchodzi w życie z chwilą otwarcia spadku (chwilą śmierci).

Czym jest zapis windykacyjny?

Zapis windykacyjny to zawarte w testamencie rozrządzenie, zgodnie z którym określona rzecz lub prawo przechodzi na własność wskazanej osoby w chwili śmierci spadkodawcy (z chwilą otwarcia spadku). Reguluje go art. 981¹ Kodeksu cywilnego.

W polskim systemie prawnym powołanie do dziedziczenia oznacza powołanie do części spadku (ułamka spadku) lub całości spadku. W związku z tym, spadkobiercy stają się współwłaścicielami wszystkich składników majątku spadkowego i dopiero dział spadku rozstrzyga, komu przypadną poszczególne przedmioty.

Przepisy o zapisie windykacyjnym pozwalają spadkodawcy przełamać tę zasadę.

Ustanawiając zapis windykacyjny w testamencie, spadkodawca przekazuje konkretny składnik majątku (np. mieszkanie, samochód, udziały w spółce) jako przedmiot zapisu bezpośrednio wybranej osobie - bez konieczności prowadzenia działu spadku.

Jak działa zapis windykacyjny w testamencie?

Zapisobierca nabywa przedmiot zapisu z chwilą otwarcia spadku, czyli z chwilą śmierci spadkodawcy. Przedmiot nie przechodzi przez ręce spadkobierców.

Nabycie własności określonego przedmiotu następuje z mocy samego prawa - osoba wskazana w zapisie nie musi zawierać żadnej dodatkowej umowy ze spadkobiercami ani czekać na wynik postępowania spadkowego.

Osoba, na rzecz której ustanowiono zapis windykacyjny, nie musi być przy tym spadkobiercą ustawowym albo spadkobiercą testamentowym. Zapis windykacyjny w testamencie można uczynić zarówno na rzecz członka rodziny, jak i osoby zupełnie obcej.

Czym różni się zapis windykacyjny od windykacji długów?

Mimo podobnej nazwy, zapis windykacyjny nie ma nic wspólnego z windykacją, czyli dochodzeniem zapłaty długów. Nazwa pochodzi od łacińskiego wyrazu vindicatio (żądanie wydania rzeczy) - tego samego, od którego wywodzi się roszczenie windykacyjne przeysługujące właścicielowi wobec osoby naruszącej prawo własnośći.

Zapis windykacyjny to instytucja z zakresu prawa spadkowego - sposób rozrządzenia majątkiem w testamencie, a nie proces odzyskiwania należności.

Jak potwierdzić nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego?

Zapisobierca windykacyjny może wystąpić do sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym albo udać się do notariusza, który sporządzi akt poświadczenia dziedziczenia. W obu dokumentach wymienia się także osoby, na rzecz których ustanowiono zapis windykacyjny.

Formalne potwierdzenie nabycia jest konieczne, aby legitymować się m.in. przed sądem wieczystoksięgowym jako nabywca własności nieruchomości objętej zapisem windykacyjnym.

Zapis windykacyjny jest bowiem inną podstawą prawną nabycia niż dziedziczenie - i podlega ujawnieniu w księdze wieczystej na wniosek zapisobiercy. W razie sporu zapisobiercy przysługuje roszczenie o wydanie przedmiotu zapisu.

Zapisu windykacyjnego nie należy przy tym mylić z zapisem bankowym (dyspozycją wkładem na wypadek śmierci), który działa poza spadkiem.

Zapis windykacyjny a zapis zwykły - czym się różnią?

Polskie prawo spadkowe zna dwa rodzaje zapisów: zapis zwykły oraz zapis windykacyjny. Chociaż oba pozwalają spadkodawcy przeznaczyć konkretny składnik majątku wskazanej osobie, ich skutki są zupełnie różne.

Zapis zwykły (art. 968 Kodeksu cywilnego) tworzy jedynie roszczenie o wykonanie zapisu. Przedmiot zapisu zwykłego z chwilą śmierci spadkodawcy trafia do spadku, a zapisobierca może żądać od spadkobiercy (zobowiązanego z zapisu) przeniesienia na niego własności przedmiotu zapisu.

Dopóki spadkobierca nie wykona tego obowiązku, właścicielem pozostaje spadkobierca - zwykły zapis niczego nie przenosi automatycznie.

Zapis windykacyjny działa mocniej: własność przechodzi na zapisobiercę z mocy prawa już z chwilą otwarcia spadku, z pominięciem spadkobierców i bez roszczeń o wykonanie.

Różnice dotyczą też formy. Zapis zwykły może być ustanowiony w testamencie sporządzonym w dowolnej formie - także w testamencie własnoręcznym. Zapis windykacyjny może natomiast zostać ustanowiony wyłącznie w testamencie notarialnym.

Kiedy lepszy będzie zapis zwykły?

Zapis zwykły sprawdzi się tam, gdzie zapis windykacyjny jest niedopuszczalny - przede wszystkim przy przekazywaniu pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku. Roszczenie o zapłatę określonej kwoty może wynikać właśnie z zapisu zwykłego. Zapis zwykły można też ustanowić bez wizyty u notariusza, w testamencie własnoręcznym.

Jeżeli jednak celem spadkodawcy jest natychmiastowe i bezsporne przekazanie konkretnego składnika majątku (zwłaszcza nieruchomości albo firmy), zapis windykacyjny w testamencie notarialnym będzie rozwiązaniem pewniejszym - ułatwia sukcesję i ogranicza ryzyko sporów między spadkobiercami.

Przedmiot zapisu może stanowić nieruchomość.

Jak ustanowić zapis windykacyjny w testamencie?

Zapis windykacyjny jest ważny tylko wtedy, gdy zostanie umieszczony w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego. Zapis windykacyjny może zatem zostać ustanowiony wyłącznie przed notariuszem.

Testament notarialny można sporządzić w dowolnej kancelarii notarialnej na terenie Polski - w tej kwestii nie obowiązuje żadna rejonizacja. Do skutecznego sporządzenia aktu notarialnego wymagana jest osobista obecność osoby sporządzającej testament.

Osoba sporządzająca testament musi wylegitymować się przed notariuszem aktualnym dokumentem tożsamości (dowodem osobistym lub paszportem). Notariuszowi należy też podać dane wszystkich osób, które zostają ustanowione spadkobiercami, zapisobiercami bądź zapisobiercami windykacyjnymi (imię, nazwisko, imiona rodziców, numer PESEL).

W sytuacjach wyjątkowych testament w formie aktu notarialnego może sporządzić konsul (art. 28 ust. 3 Prawa konsularnego). Konsul musi jednak dysponować pisemnym upoważnieniem Ministra Sprawiedliwości, udzielanym na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Ile kosztuje zapis windykacyjny w testamencie notarialnym?

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej, sporządzenie testamentu notarialnego z zapisem windykacyjnym może kosztować maksymalnie 200 złotych.

Do tego dochodzą koszty wypisów aktu notarialnego (6 zł za każdą rozpoczętą stronę) oraz podatek VAT doliczany do wynagrodzenia notariusza.

Dla porównania - testament notarialny bez zapisu windykacyjnego to koszt maksymalnie 50 zł.

Notarialny Rejestr Testamentów

Na życzenie osoby sporządzającej testament notariusz może zarejestrować testament w Notarialnym Rejestrze Testamentów (NORT).

Wpis jest bezpłatny i znacznie ułatwia odnalezienie testamentu przez spadkobierców, zapisobierców bądź zapisobierców windykacyjnych po śmierci osoby sporządzającej testament.

W rejestrze nie ujawnia się treści testamentu - potwierdza on jedynie, że testament został sporządzony i w której kancelarii jest przechowywany.

Co się stanie z zapisem windykacyjnym w testamencie własnoręcznym?

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów, jeżeli postanowienie o zapisie windykacyjnym zostało zamieszczone w testamencie sporządzonym własnoręcznie przez spadkodawcę, wywoła ono skutki zapisu zwykłego - a nie zapisu windykacyjnego. Zapis zwykły daje osobie wskazanej jedynie roszczenie wobec spadkobierców.

Taki zapis nie przeniesie więc bezpośrednio własności określonego przedmiotu na zapisobiercę. Spowoduje jedynie powstanie po stronie spadkobiercy (ustawowego lub testamentowego) zobowiązania do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby.

Od tej zasady funkcjonuje jeden wyjątek. Jeżeli spadkodawca przeznaczył wskazanej osobie cały majątek lub jego zdecydowaną większość, rozrządzenie takie uważa się za powołanie do spadku (art. 961 Kodeksu cywilnego) - a nie za zapis. Aby uniknąć takich wątpliwości, zapis warto od razu zamieścić w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego.

Przedmiot zapisu windykacyjnego może stanowić gospodarstwo rolne.

Co może być przedmiotem zapisu windykacyjnego?

Zgodnie z art. 981¹ § 2, przedmiotem zapisu windykacyjnego może być:

  • rzecz oznaczona co do tożsamości
  • zbywalne prawo majątkowe
  • przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne
  • ustanowienie na rzecz zapisobiercy użytkowania lub służebności
  • ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej

Jest to zamknięty katalog - zapis windykacyjny może zostać ustanowiony wyłącznie co do wymienionych wyżej przedmiotów.

Rzecz oznaczona co do tożsamości

Rzecz oznaczona co do tożsamości to rzecz, którą można indywidualnie wskazać (np. konkretna nieruchomość albo konkretny samochód - oznaczone co do tożsamości). Przedmiotu zapisu windykacyjnego nie mogą natomiast stanowić rzeczy oznaczone tylko co do gatunku (np. 100 ton zboża).

W związku z tym przedmiotem zapisu nie mogą być pieniądze (zwłaszcza w postaci gotówki).

Wyjątkiem byłaby sytuacja, w której w ramach zapisu windykacyjnego przekazano by oznaczone egzemplarze banknotów (np. kolekcjonerskich) lub banknoty o sprecyzowanych numerach seryjnych.

Dopuszcza się natomiast uczynienie przedmiotem zapisu windykacyjnego wierzytelności o wypłatę określonych środków z rachunku bankowego należącego do spadkodawcy.

Nie będzie to jednak zapis windykacyjny dotyczący rzeczy, lecz zbywalnego prawa majątkowego (co omawiamy szerzej poniżej).

Zbywalne prawo majątkowe

Zapisem windykacyjnym można przekazać każde zbywalne prawo majątkowe. Prawa majątkowe niezbywalne pozostają natomiast poza zakresem zapisu. Ze względu na obszerność tej kategorii stworzenie wyczerpującego katalogu praw majątkowych byłoby niemożliwe. Tytułem przykładu, przedmiotem zapisu windykacyjnego mogą być:

  • wierzytelność przysługująca spadkodawcy wobec innej osoby (np. wobec banku o wypłatę środków z należącego do spadkodawcy rachunku bankowego)
  • spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
  • użytkowanie wieczyste
  • służebność gruntowa (razem z nieruchomością władnącą)
  • wierzytelność zabezpieczona zastawem lub hipoteką
  • majątkowe prawa autorskie
  • udziały w spółce z o.o.

Zapis windykacyjny może dotyczyć udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Wyjątkiem będzie sytuacja, w której wspólnicy w umowie spółki ograniczyli lub wyłączyli wstąpienie do spółki spadkobierców zmarłego wspólnika (art. 183 Kodeksu spółek handlowych). W takim przypadku umowa spółki powinna określać warunki spłaty zapisobierców windykacyjnych niewstępujących do spółki - pod rygorem bezskuteczności ograniczenia lub wyłączenia.

Czego nie można przekazać zapisem windykacyjnym?

Zapis windykacyjny nie może dotyczyć praw, których spadkodawca nie mógł zbyć za życia. Chodzi np. o:

Poza tym zamkniętym katalogiem pozostają też - jak wskazano wyżej - pieniądze oraz rzeczy oznaczone co do gatunku, które nie są rzeczami oznaczonymi co do tożsamości. Chcąc przekazać wskazanej osobie oszczędności, spadkodawca może posłużyć się zapisem zwykłym albo dyspozycją wkładem na wypadek śmierci.

Przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne

Zapis windykacyjny może dotyczyć również przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego - to jedno z najważniejszych zastosowań tej instytucji, pozwalające przekazać przedsiębiorstwo następcy w całości i bez przestojów. Przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne przekazane zapisem windykacyjnym przechodzi na własność zapisobiercy w całości i nie podlega podziałowi między spadkobierców.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

W skład przedsiębiorstwa wchodzą zarówno nieruchomości i ruchomości potrzebne do prowadzenia działalności gospodarczej, jak i np. patenty, koncesje czy prawa wynikające z zawartych umów. Zapis windykacyjny obejmuje wtedy przedsiębiorstwo jako całość - bez potrzeby wymieniania poszczególnych składników.

Za gospodarstwo rolne uważa się natomiast grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem (jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą) oraz prawa związane z prowadzeniem gospodarstwa (art. 55³).

Ustanowienie użytkowania lub służebności

W ramach zapisu windykacyjnego spadkodawca może też ustanowić na rzecz zapisobiercy użytkowanie lub służebność. Obciążona może zostać każda nieruchomość, która w chwili śmierci stanowiła własność spadkodawcy.

Ustanowiona służebność może mieć charakter służebności gruntowej, służebności osobistej, a nawet służebności przesyłu.

Taki zapis windykacyjny znajduje szczególne uzasadnienie, gdy celem spadkodawcy jest przekazanie nieruchomości jednej osobie przy jednoczesnym zagwarantowaniu innej osobie prawa do korzystania z tej nieruchomości.

Przykładowo, spadkodawca może ustanowić zapis windykacyjny domu na rzecz swojej córki, jednocześnie ustanawiając na rzecz swojej żony dożywotnią służebność mieszkania. W taki sposób spadkodawca przekazuje dom dziecku, ale jednocześnie gwarantuje żonie możliwość zamieszkiwania w nim.

Zapis windykacyjny można ustanowić w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego.

Ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej

Zapis windykacyjny może dotyczyć również ogółu praw i obowiązków, które przysługują wspólnikowi spółki osobowej. Spółkami osobowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa oraz spółka komandytowo-akcyjna.

Zapis windykacyjny dotyczący uczestnictwa w spółce osobowej może być ustanowiony, jeżeli spełnione są dodatkowe wymagania przewidziane przez Kodeks spółek handlowych oraz umowę spółki.

Zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu spółek handlowych, ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej może być przeniesiony na inną osobę tylko wówczas, gdy umowa spółki tak stanowi. Dodatkowo do przeniesienia wymagana jest pisemna zgoda wszystkich pozostałych wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej (art. 10 § 2).

Oznacza to, że zapis windykacyjny, którego przedmiotem jest ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej, będzie skuteczny, jeżeli:

  • umowa spółki w ogóle dopuszcza możliwość przeniesienia ogółu praw i obowiązków wspólnika na inną osobę
  • pozostali wspólnicy wyrazili pisemną zgodę (chyba że umowa spółki zwalnia z tego obowiązku)

Zapis windykacyjny a spółka cywilna

Sytuacja jest bardziej skomplikowana w przypadku spółki cywilnej.

Jeżeli kwestia ta nie została inaczej uregulowana w umowie spółki cywilnej, śmierć wspólnika prowadzi do takich skutków, jakby wspólnik wystąpił ze spółki za życia.

W momencie wystąpienia ze spółki powinno dojść do rozliczenia z występującym wspólnikiem - co zgodnie z art. 871 Kodeksu cywilnego, w pewnym uproszczeniu, obejmuje zwrot wkładu oraz wypłatę równowartości udziału w majątku spółki przypadającego na zmarłego wspólnika.

Przedmiotem zapisu windykacyjnego może być więc roszczenie o to rozliczenie - jako zbywalne prawo majątkowe.

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej przy uregulowaniu losów spółki na wypadek śmierci wspólnika, punktem wyjścia powinien być przegląd umowy spółki. Wspólnicy spółki cywilnej mogą też postanowić, że po śmierci wspólnika na jego miejsce wstąpią spadkobiercy (art. 872).

Ze względu na to, że przepis ten mówi o wstępowaniu do spółki spadkobierców, a nie zapisobierców, przyjmuje się, że prawo wstąpienia do spółki po śmierci wspólnika nie może być przekazane w ramach zapisu windykacyjnego.

Nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego może powodować odpowiedzialność za długi spadkowe.

Reguły związane z zapisem windykacyjnym

Bezskuteczność zapisu windykacyjnego

Zgodnie z art. 981² Kodeksu cywilnego, zapis windykacyjny w testamencie jest bezskuteczny, jeżeli w chwili otwarcia spadku przedmiot zapisu nie należy do spadkodawcy albo spadkodawca był zobowiązany do jego zbycia.

Oznacza to, że jeżeli spadkodawca po sporządzeniu testamentu sprzedał przedmiot zapisu (np. samochód) albo podpisał umowę zobowiązującą do jego sprzedaży, zapis windykacyjny nie wywoła skutków.

Jeżeli przedmiotem zapisu miało być ustanowienie na rzecz zapisobiercy użytkowania lub służebności, zapis jest bezskuteczny, gdy w chwili otwarcia spadku przedmiot majątkowy, który miał zostać obciążony, nie należy do spadku albo spadkodawca był zobowiązany do jej zbycia.

Zapis windykacyjny pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu

Zgodnie z art. 981³, zastrzeżenie warunku lub terminu uczynione przy ustanawianiu zapisu windykacyjnego uważa się za nieistniejące. Zapis windykacyjny uczyniony pod warunkiem wywołuje więc takie skutki, jakby warunku w ogóle nie było.

Wyjątkiem jest sytuacja, w której z treści testamentu lub z okoliczności wynika, że bez takiego zastrzeżenia zapisu w ogóle by nie uczyniono - wtedy zapis windykacyjny jest nieważny.

Reguł tych nie stosuje się, jeżeli ziszczenie się lub nieziszczenie się warunku albo nadejście terminu nastąpiło jeszcze przed otwarciem spadku. Ustanowienie zapisu z zastrzeżeniem terminu podlega tym samym regułom co warunek.

Nawet nieważność nie oznacza jednak, że rozrządzenie nie wywoła żadnych skutków prawnych. Zapis windykacyjny nieważny ze względu na zastrzeżenie warunku lub terminu wywołuje skutki zapisu zwykłego uczynionego pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, chyba że co innego wynika z treści testamentu lub z okoliczności.

Nic nie stoi też na przeszkodzie, aby spadkodawca obciążył zapisem zwykłym osobę, na rzecz której uczynił zapis windykacyjny. Zapis zwykły może wtedy uzupełniać zapis windykacyjny - np. zobowiązywać do wypłaty określonej kwoty na rzecz innej osoby.

Przyjęcie i odrzucenie zapisu windykacyjnego

Osoba, na rzecz której uczyniono zapis windykacyjny w testamencie, nie musi go przyjmować. Do zapisobiercy windykacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o przyjęciu spadku i odrzuceniu spadku.

Oznacza to, że zapisobierca może przyjąć albo odrzucić zapis w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o powołaniu. Oznacza to, że nikt nie może zostać obdarowany zapisem windykacyjnym wbrew swojej woli.

Osoba wskazana w zapisie może być również uznana za niegodną dziedziczenia - z takim skutkiem, jakby nie dożyła otwarcia spadku.

Odpowiedzialność zapisobiercy windykacyjnego za długi spadkowe

Osoba, która otrzymała zapis windykacyjny, ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe.

Zgodnie z art. 1034³, odpowiedzialność ta jest ograniczona do wartości przedmiotu zapisu windykacyjnego według stanu i cen z chwili otwarcia spadku.

Nikt nie może więc zostać zobowiązany do pokrycia długów spadkowych w wysokości wyższej niż wartość tego, co faktycznie w efekcie zapisu mu przypadło.

Do chwili działu spadku odpowiedzialność wszystkich spadkobierców i zapisobierców windykacyjnych za długi spadkowe jest solidarna. Od chwili działu spadku każdy z nich odpowiada samodzielnie - w stosunku do wartości otrzymanego przysporzenia.

Ze względu na tę odpowiedzialność beneficjent zapisu może złożyć wniosek o sporządzenie spisu inwentarza bądź sporządzić wykaz inwentarza. Dokumenty te pozwalają ustalić wartość majątku zmarłego oraz wysokość pozostawionych przez niego długów.

Dokonać zapisu windykacyjnego można tylko w testamencie notarialnym.

Zapis windykacyjny a zachowek

Czy zapis windykacyjny wpływa na wysokość zachowku?

Zgodnie z art. 993 Kodeksu cywilnego, przy obliczaniu zachowku nie uwzględnia się zapisów zwykłych i poleceń, natomiast dolicza się do spadku darowizny oraz zapisy windykacyjne dokonane przez spadkodawcę.

Wartość przedmiotu zapisu windykacyjnego oblicza się według stanu z chwili śmierci spadkodawcy, a według cen z chwili orzekania przez sąd.

Przedmiot zapisu windykacyjnego należy więc wycenić, a następnie doliczyć do tzw. substratu zachowku - sumy, która stanowi podstawę obliczenia wysokości zachowku. Ustanowienie zapisu windykacyjnego nie pozwala zatem obejść przepisów o zachowku.

Co istotne, dla doliczenia nie ma znaczenia, czy nastąpiło faktyczne objęcie przedmiotu zapisu przez zapisobiercę (czyli czy wszedł on w posiadanie rzeczy przekazanej zapisem windykacyjnym). Wydanie przedmiotu zapisu nie jest konieczne, by beneficjent poniósł odpowiedzialność z tytułu zachowku.

Czy zapisobierca windykacyjny może dochodzić wyrównania zachowku?

Zgodnie z art. 996, zapis windykacyjny oraz darowiznę dokonane przez spadkodawcę na rzecz uprawnionego do zachowku zalicza się na należny mu zachowek.

Oznacza to, że beneficjent zapisu może dochodzić zachowku od spadkobierców, jeżeli jego wzbogacenie jest wciąż niższe od tego, co powinien uzyskać tytułem zachowku.

Rozpatrzmy to na prostym przykładzie. Rozwiedziony spadkodawca dysponuje majątkiem o wartości 1.000.000 zł. W testamencie ustanowił spadkobiercą swojego kuzyna, a na rzecz swojego jedynego syna uczynił zapis windykacyjny o wartości 300.000 zł. Po śmierci spadkodawcy kuzyn odziedziczył majątek o wartości 700.000 zł, a syn otrzymał przedmiot zapisu o wartości 300.000 zł. Gdyby doszło do dziedziczenia ustawowego, syn byłby jedynym spadkobiercą i uzyskałby całość spadku. Zachowek w typowej sytuacji wynosi połowę wartości udziału, który przypadłby uprawnionemu przy dziedziczeniu ustawowym - w tym przypadku 500.000 zł. Synowi przysługuje więc wobec kuzyna roszczenie o zapłatę 200.000 zł tytułem wyrównania należnego zachowku (do kwoty 500.000 zł, po zaliczeniu wartości otrzymanego zapisu).

Kiedy zapisobierca windykacyjny odpowiada za zachowek?

W pierwszej kolejności do zapłaty zachowku zobowiązany jest spadkobierca. Dopiero gdy uzyskanie zachowku od spadkobiercy jest niemożliwe, uprawniony do zachowku może zwrócić się do osoby, na rzecz której uczyniono zapis windykacyjny.

Odpowiedzialność ta jest ograniczona: beneficjent zapisu jest obowiązany do zapłaty tylko w granicach wzbogacenia będącego skutkiem zapisu windykacyjnego. Wysokość obciążenia nie może więc przekroczyć sumy uzyskanej tytułem wzbogacenia - maksymalny zakres odpowiedzialności wyznacza wartość tego, co beneficjent otrzymał.

Jeżeli osoba, na rzecz której został uczyniony zapis windykacyjny, sama jest uprawniona do zachowku, odpowiada względem innych uprawnionych tylko do wysokości nadwyżki przekraczającej jej własny zachowek. Beneficjent nie musi więc oddawać całego przysporzenia - jego własny zachowek pozostaje nietknięty, a obciążenie ogranicza się do wysokości nadwyżki przekraczającej ten zachowek.

Jeżeli natomiast spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne na rzecz kilku osób, ich odpowiedzialność względem uprawnionego do zachowku jest solidarna. nTa z osób, która spełniła świadczenie, może żądać od pozostałych części świadczenia proporcjonalnych do wartości otrzymanych zapisów.

Beneficjent zapisu może też zwolnić się z obowiązku zapłaty sumy potrzebnej do uzupełnienia zachowku przez wydanie przedmiotu zapisu windykacyjnego. Jeżeli przedmiotem zapisu był np. samochód, zamiast płacić uprawnionemu określoną kwotę, można przenieść na niego własność tego samochodu.

Z chwilą otwarcia spadku można sporządzić akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzający sporządzenie zapisu windykacyjnego.

Zapis windykacyjny a dział spadku

Zapis windykacyjny a scheda spadkowa

Jak już wiemy, skutkiem zapisu windykacyjnego jest przejście własności rzeczy lub prawa do majątku zapisobiercy w chwili śmierci spadkodawcy - z chwilą otwarcia spadku przedmiot zapisu zmienia właściciela.

W związku z tym rzecz lub prawo objęte zapisem windykacyjnym nie wchodzą w skład spadku i nie podlegają podziałowi w ramach działu spadku.

Mimo to zapis windykacyjny w testamencie może wpływać na sposób podziału pozostałych składników spadku. Ustanawiając zapis windykacyjny w testamencie, warto więc pamiętać o jego wpływie na rozliczenia między spadkobiercami. Zapisy windykacyjne oraz darowizny mogą bowiem podlegać zaliczeniu na tzw. schedy spadkowe. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w artykule o dziale spadku.

Kiedy trzeba zaliczyć zapis windykacyjny na schedę spadkową?

Jak wynika z art. 1039 § 1 Kodeksu cywilnego, obowiązek zaliczania darowizn i zapisów windykacyjnych istnieje tylko przy dziale spadku dziedziczonego z ustawy.

Ponieważ zapis windykacyjny jest rozrządzeniem testamentowym, obowiązek zaliczenia powstanie tylko wtedy, gdy po jednym zmarłym dojdzie łącznie do dziedziczenia ustawowego i dziedziczenia testamentowego.

Taka sytuacja będzie miała miejsce, jeżeli spadkodawca sporządził wprawdzie testament z zapisem windykacyjnym, ale nie rozrządził w nim całością majątku. Pozostała część majątku przypada wtedy spadkobiercom ustawowym - zstępnym (dzieciom, wnukom, prawnukom) albo zstępnym i małżonkowi.

Również w tym przypadku obowiązek zaliczenia nie musi powstać. Wystarczy, że spadkodawca oświadczy w testamencie, że dany zapis windykacyjny jest zwolniony z obowiązku zaliczenia.

Kto musi zaliczyć zapis windykacyjny na schedę spadkową?

Obowiązek zaliczenia zapisów windykacyjnych na poczet schedy spadkowej istnieje, jeżeli:

  • dział spadku następuje między zstępnymi albo między zstępnymi i małżonkiem (art. 1039 § 1)
  • w przypadku innych spadkobierców ustawowych (na przykład rodzeństwa lub rodziców) - tylko jeżeli spadkodawca nałożył taki obowiązek na zapisobiercę (art. 1039 § 2)

Obowiązek zaliczenia nie istnieje, jeżeli z oświadczenia spadkodawcy lub z okoliczności wynika, że zapis windykacyjny został dokonany ze zwolnieniem od obowiązku zaliczenia.

Jak przeprowadza się zaliczenie na schedę spadkową?

Zgodnie z art. 1042, zaliczenie na schedę spadkową przeprowadza się w ten sposób, że:

  • wartość darowizn lub zapisów windykacyjnych podlegających zaliczeniu dolicza się do spadku lub do części spadku, która ulega podziałowi między spadkobierców obowiązanych wzajemnie do zaliczenia
  • oblicza się schedę spadkową każdego z tych spadkobierców (zgodnie z ułamkiem, w którym dany spadkobierca dziedziczy)
  • każdemu ze spadkobierców zalicza się na poczet jego schedy wartość darowizny lub zapisu windykacyjnego podlegających zaliczeniu

Zaliczenie może prowadzić do wyeliminowania beneficjenta zapisu z podziału majątku spadkowego. Zgodnie z art. 1040, jeżeli wartość darowizny lub zapisu windykacyjnego przewyższa wartość schedy spadkowej danego spadkobiercy:

  • takiego spadkobiercy nie uwzględnia się przy dziale spadku
  • nie uwzględnia się także darowizny lub zapisu windykacyjnego otrzymanych przez pomijanego spadkobiercę

Co istotne, jeżeli wartość zapisu windykacyjnego przewyższa wartość schedy spadkowej, beneficjent nie jest zobowiązany do zwrotu otrzymanego zapisu ani jego równowartości pozostałym spadkobiercom.

Zapis windykacyjny a podatek od spadków i darowizn

Nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego podlega podatkowi od spadków i darowizn - na takich samych zasadach jak nabycie spadku. Wysokość podatku zależy od stopnia pokrewieństwa ze spadkodawcą (grupy podatkowej) oraz wartości nabytego majątku.

Najbliższa rodzina (małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha) może skorzystać z całkowitego zwolnienia od podatku.

Oznacza to, że warunkiem zwolnienia jest zgłoszenie nabycia na formularzu SD-Z2 do naczelnika właściwego urzędu skarbowego w ciągu sześciu miesięcy od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

Osoby spoza kręgu najbliższej rodziny rozliczają podatek na zasadach ogólnych, składając zeznanie SD-3. Sprawy z zakresu prawa spadkowego i podatkowego często się tu przeplatają - przy większych majątkach warto więc zaplanować sukcesję z wyprzedzeniem.

Najczęstsze pytania o zapis windykacyjny

Czy zapis windykacyjny można odwołać lub zmienić?

Tak. Ustanowiony zapis windykacyjny w testamencie można w każdej chwili odwołać lub zmienić - wystarczy odwołać testament, sporządzić nowy albo zbyć przedmiot zapisu za życia (wtedy zapis stanie się bezskuteczny). Do odwołania nie jest potrzebna niczyja zgoda - spadkodawca aż do śmierci pozostaje właścicielem i może swobodnie rozporządzać przedmiotem zapisu.

Czy zapis windykacyjny wymaga zgody zapisobiercy?

Przy sporządzaniu testamentu - nie. Osoba wskazana w zapisie może jednak po śmierci spadkodawcy zapis odrzucić w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedziała się o powołaniu. Nikt nie nabywa własności określonego przedmiotu wbrew własnej woli.

Czy przedmiot zapisu windykacyjnego wchodzi w skład spadku?

Nie. Zapisobierca nabywa przedmiot zapisu z chwilą otwarcia spadku, a przedmiot ten (rzecz lub prawo objęte zapisem windykacyjnym) nie podlega podziałowi między spadkobierców - spadkobiercy stają się współwłaścicielami tylko pozostałych składników majątku spadkowego.

Wartość zapisu dolicza się jednak do substratu zachowku i - w niektórych przypadkach - zalicza na schedę spadkową. Uprawnionym do zachowku przysługuje wtedy roszczenie pieniężne.

Czy zapis windykacyjny chroni przed zachowkiem?

Nie.

Nawet ustanawiając zapis windykacyjny w testamencie notarialnym, spadkodawca nie wyłączy zachowku - wartość przedmiotu zapisu dolicza się do podstawy obliczenia zachowku, a beneficjent zapisu może być zobowiązany do zapłaty wobec uprawnionych do zachowku - do wysokości sumy uzyskanej tytułem wzbogacenia.

Zapis windykacyjny porządkuje sukcesję, ale nie pozbawia najbliższych prawa do zachowku.

Czy warto ustanowić zapis windykacyjny w testamencie?

W wielu sytuacjach tak. Przepisy pozwalają spadkodawcy precyzyjnie zdecydować, komu przypadnie konkretny składnik majątku - mieszkanie, firma czy udziały w spółce.

Zapis windykacyjny w testamencie notarialnym ułatwia sukcesję, ogranicza spory między spadkobiercami i skraca formalności po śmierci spadkodawcy.

Sprawy z zakresu prawa spadkowego bywają jednak złożone (zwłaszcza przy majątku firmowym), dlatego przy planowaniu sukcesji warto skorzystać z pomocy prawnej.

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej przy sporządzeniu testamentu, pierwszym krokiem będzie wizyta w kancelarii notarialnej - a przy bardziej złożonym majątku pomocy prawnej udzieli także adwokat.

adwokat Wojciech Rudzki - Kraków

O autorze

adwokat Wojciech Rudzki

Okręgowa Izba Adwokacka w Krakowie · nr wpisu KRA/Adw/3310 · od 2016 r.

Prowadzę Kancelarię Adwokacką w Krakowie. Specjalizuję się w prawie cywilnym, spadkowym, gospodarczym i prawie spółek oraz w prawie nieruchomości. Reprezentuję klientów indywidualnych i przedsiębiorców - rzetelnie i konkretnie.